Krukowate

Krukowate należą do rodziny wróblowatych i są grupą ptaków występujących na całym świecie. Są bardzo odporne na skrajne warunki środowiska, a ich cechą charakterystyczną są masywne dzioby.  Ptaki zaliczane do rodziny krukowatych są w Polsce bardzo liczne i pospolite na terenie całego naszego kraju. I pomimo, że mamy ich w Polsce zaledwie kilka gatunków, cztery spośród z nich nałogowo ze sobą mylimy. Te cztery gatunki to: kruk, wrona, gawron i kawka.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

http://ptaki.info/kruk

Kruk Corvus corax, największy przedstawiciel krukowatych w naszym kraju – osiąga długość ciała do 67 cm, rozpiętością skrzydeł może rywalizować z myszołowem. Całkowicie czarny, z metalicznym połyskiem, ogon klinowaty, na brodzie charakterystyczna „broda” utworzona z dłuższych piór. Jeśli by więc postawić obok siebie przedstawicieli wszystkich naszych przedstawicieli krukowatych nie mogło by być mowy, aby kruka pomylić z o wiele mniejszą wroną czy gawronem.  Niestety obecnie kruki występują na terenie Polski w zasadzie jedynie w górach i dużych kompleksach leśnych, niezwykle trudno je spotkać w rejonach osiedli miejskich, gdzie pod dostatkiem innych gatunków tej rodziny.

Kruki są wszystkożerne, żywią się gryzoniami, owadami, jajami ptaków oraz ziarnem. Zimą jadają padlinę, martwe ryby i odpadki. Są samotnikami, ale czasem żerują w małych stadach. Są długowieczne – w niewoli dożywają 70 lat. Tworzą pary na całe życie, i razem bronią swego terytorium.

Gatunek chroniony.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

www.wikipedia.pl

Wrona czarna lub czarnowron Corvus corone, nieznacznie większa od gawrona, cała czarna, z zielonawym połyskiem. W przeciwieństwie do gawronów nie szybuje. Różni się również od gawrona sylwetką o płaskim czole i grubym dziobie.

W Polsce czarnowron występuje sporadycznie, najczęściej widywany jest przy naszej zachodniej granicy. Zamieszkuje zadrzewienia śródpolne, skraje lasów, parki, a także zieleń miejską. Tak jak inne krukowate jest wszystkożerny.

Gatunek chroniony.

 

Wrona siwa Corvus corone cornix, nasz drugi podgatunek wrony, zdecydowanie bardziej liczny na naszych ziemiach, niż czarnowron. Na zachodnich terenach Polski, gdzie oba podgatunki się spotykają, dochodzi do krzyżowania się tych podgatunków. Charakterystyczne dwukolorowe upierzenie odróżnia ją od kruków i gawronów: czarne skrzydła i ogon, czarna głowa oraz szyja, grzbiet oraz brzuch siwe.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

wrona siwa

 

W odróżnieniu od kruków, wrona siwa jest ptakiem bardzo towarzyskim, często dołącza do stad gawronów i kawek. Doskonale przystosowała się do życia w mieście, skrzętnie korzysta z darów wysypisk śmietnisk.

Gatunek chroniony.

Gawron Corvus frugilegus, najczęściej mylony z wroną czarną. Różni się od niej przede wszystkim jasnym dziobem. Dodatkowo jego czarne pióra w promieniach słońca mienią się barwami fioletu.

Gatunek pospolity w Polsce, żyje w dużych koloniach, w wielkich miastach często spotyka się z niechęcią mieszkańców i właścicieli samochodów, gdyż kolonia gawronów licząca nawet po setki osobników, zakłada gniazda w alejach, tworząc przez okres lęgowy niesamowity hałas, dodatkowo zanieczyszczając odchodami samochody parkujące pod drzewami, i nierzadko przechodniów.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

gawron

Gatunek chroniony.

Kawka zwyczajna Corvus monedula, spośród wszystkich wymienionych tu gatunków zdecydowanie najmniejsza, bardzo pospolita w miastach. Charakteryzuje się ciemnym upierzeniem, szarym kołnierzem i czarną czapeczką. Oczy barwy mlecznobiałej silnie kontrastują z ciemnymi piórami.

Gatunek stadny, często występuje w towarzystwie gawronów. Zasiedla osiedla ludzkie, stare parki, skalne ściany z niszami.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

kawka

Gatunek chroniony.

Oprócz tych czterech gatunków, które namiętnie mylimy, warto wspomnieć jeszcze o trochę  bardziej barwnych przedstawicielach krukowatych.

Sroka Pica pica, ptak dość duży, o smukłym ciele, długim ogonie, czarno białym upierzeniu, i charakterystycznym niebieskawo – fioletowym połyskiem na skrzydłach.

Gatunek wszędobylski, łatwo adaptuje się do nowych warunków, często spotykana w towarzystwie kawek i gawronów. Można ją spotkać wszędzie, gdzie występuje choć wąski pas zadrzewień. Podobnie jak inne krukowate sroki są bardzo inteligentne, z ciekawostek sroka jest jedynym gatunkiem spoza gromady ssaków, który zdał test lustra, co świadczy o jej samoświadomości (innymi słowy ptak rozpoznał, że odbicie należy do „niego”, a nie jest to inny osobnik). Przydomek złodziejki wziął się po prostu z jej wielkiej ciekawości, a że błyszczące przedmioty bardziej przykuwają wzrok, głównie błyskotki trafiają jej łupem, które przynosi do gniazda, w celu dalszego ich zbadania.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

sroka

Gatunek częściowo chroniony.

Sójka Garrulus glandarius, ptak wielkości kawki o jasnobrązowym upierzeniu, czarne skrzydła ozdobione niebieskim prążkowaniem oraz białymi plamami.

Zamieszkuje stare lasy, stare parki i różne zadrzewienia. Żywi się drobnymi kręgowcami, owadami, jajami innych ptaków, również pokarmem roślinnym, zwłaszcza żołędziami. Są ptakami o bardzo wysokim głosie, co ciekawe potrafią naśladować głosy innych zwierząt, czy nawet piszczenie kół od wozu. W lasach sójka pełni funkcję strażnika lasu, ze względu właśnie na swoje donośne skrzeczenie, które ostrzega inne sójki i pozostałe ptaki i ssaki.

Powiedzenie „wybierać się jak sójka za morze” wzięło się z ich pozornych jesiennych wędrówek w stronę południa. Zwykle sójki nie przebywają dalszych odległości, na jesień jednak stają się aktywne, gdyż gromadzą pokarm na zimę. Wtedy gromadzą się w większe grupy i razem przebywają większe odległości w celu poszukiwania zapasów, co ludzie wzięli za pozorną wędrówkę tych ptaków do cieplejszych krajów.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

Sójka

Gatunek chroniony.

Kruk-corvus-228x300 Krukowate

http://ptaki.info/

Orzechówka Nucifraga caryocatactes, wielkością i sylwetką przypomina srokę, ale ma krótszy ogon i większą głowę z mocniejszym dziobem. Brunatne pióra upstrzone białymi plamkami, na głowie ciemnobrunatna czapka, brzegi skrzydeł czarne, podogonie białe.

Zamieszkuje rozległe bory, w rejonach osiedli ludzkiej można ją spotkać jesienią, w zaroślach leszczyny. Latem żywi się owadami i drobnymi kręgowcami, jesienią i zimą nasionami drzew iglastych i orzechami leszczyny. Orzechówka jest istotnym gatunkiem w rozprzestrzenianiu nasion limby.

Gatunek chroniony.

 

O autorze

Aneta Bywalec
Aneta Bywalec

Z zamiłowania przyrodnik, w życiu szczęśliwa żona i mama. Jeśli masz pytania lub uwagi, napisz do mnie: aneta@bpbywalec.pl

3 komentarze

Skomentuj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *